A MONUMENT FOR MY DEAREST FATHER

Mother

lettre of my mother born 08-10-1933: Wij waren met vijf kinderen waarvan ik de middelste was. Wij hadden een gezellig gezin. Alleen in mijn jeugd was er oorlog en dat was minder ‘leuk’. Mijn vader was van Duitse komaf en was tegen dat fascistisch gedoe, waardoor we soms in de problemen geraakten. Wij kinderen begrepen het niet altijd. Na de oorlog moesten we gaan opbouwen. Wij moesten gaan helpen dat betekende jong gaan werken, want bij mijn moeder luidde het motto, niet leren dan maar werken. Ik ben als leerling verkoopster begonnen, ik moest inplaats van verdienen betalen. De lonen waren rampzalig. Toen heb ik besloten seizoenswerk te gaan doen. Ik kwam zodoende in Valkenburg terecht, veel lange dagen werken maar goed verdienen. Tussen de middag was ik altijd twee uur vrij en ik ging wandelen. Zo heb ik mijn man leren kennen. In 1955 gingen we trouwen, maar dat was niet makkelijk. Ik als Nederlands meisje met een Indo, dat was onmogelijk, mijn vader een antifascist maar met een donkere man thuiskomen, ho maar! Heel het dorp stond op zijn kop, ongelofelijk. Ik mocht dan ook niet meer thuiskomen. Maar dat was ook bij de Indo’s zo. Die wilden hun kinderen ook met hun eigen laten trouwen, want in die tijd dachten ze terug te gaan. De Nederlanders vergleken iedereen met Ambonezen die waren in die tijd wel eens moeilijk en deden erg stoer, maar zoals overal waren er moeilijke mensen en dat was te begrijpen. Die waren net als mijn man naar Nederland moeten komen en niet vrijwillig. Onze liefde was te sterk, we hebben ons van dit alles niets aangetrokken en wij zijn met heel veel problemen in ons jonge leven er doorheen gekomen. Ook was er geen werk voor deze mensen. Mijn man is door een oom, die was priester en van Charitas, geholpen aan werk. Ook op zijn werk deden ze alsof donkere mensen geen hersens hadden.  Mijn man heeft zich 200%moeten inzetten en ook nog proberen zijn kampjaren achter zich te laten. Dat heeft later wel toen onze kinderen opgroeide, problemen met zich meegebracht.

de teksten vormde het uitgangspunt voor de tentoonstelling en installatie ‘Het geheim van de familie S’ in de Veemvloer, Amsterdam.


Tommy’s splendid isolation, on a early morning and I wisch you were here / before I forget, Klein Baal a encounter of the unknown / ik Tommy , ik Finy / about a momument for my dearest father